Emma. Nu ik hier toch ben

Eén september, Emma gaat met tegenzin terug naar school. De vakantie leek nergens op. Bovendien is haar klas 4C geen fijne klas. Ze weet dat ze haar ex-vriendje, maar ook pestkop Eva zal terugzien. Hoe zou het gaan met haar vriendin Tess? En met het A-team? Emma tekent wat ze voelt. Dat gaat makkelijker dan erover te praten. De tekeningen laat ze aan niemand zien, tot op een dag… Maak kennis met 4C, met pestkoppen, meelopers, helden en dwazen… 

 

Het beeldverhaal vertelt de leefsituatie van jongeren tussen 14 en 17 jaar anno 2016, hoe ze denken en voelen, over hun leefwereld in onze huidige samenleving, over het zoeken naar ondersteuning want praten helpt… Het verhaal schetst hoe wij bij TEJO hen veerkrachtig maken en preventief helpen, want we geloven in de sterke meerwaarde hiervan. We willen dat alle jongeren weten dat er een plek bestaat waar ze terecht kunnen. Het is ook een verhaal over waarden en normen, over solidariteit en burgerschap want elke jongere heeft recht op een zorgeloze jeugd.

 

De strip is bijzonder geschikt om te gebruiken in de lessen godsdienst, zedenleer, ethiek etc. Wij bieden u hierbij een pedagogische bundel aan, een kant- en klare lesvoorbereiding voor het 3de jaar ASO, TSO, BSO die u hier kan downloaden. U kan voorlopig geen strips meer bestellen in de paperback-versie. Er is wel een kleine lage resolutiefile beschikbaar die u hier kan downloaden.

 

Dat het zo niet langer kan! 

Dat het zo niet langer kan, vindt Eva. Haar vader heeft kanker en verstopt zich omdat niemand zou zien hoe ziek hij is. 

Dat het zo niet langer kan, vindt Daan. De man die zijn broer van de weg maaide, zit doodleuk op een terrasje in de zon. 

Dat het zo niet langer kan, vindt Youssef. Iedereen gelooft dat alle moslims met bommengordels lopen en aanslagen voorbereiden. 

Dat het zo niet langer kan, vindt Simon. Hij en Daan zijn een stel, maar dat mag niemand weten. 

Dat het zo niet langer kan, vinden Emma en haar klasgenoten. Op sociale media doen we allemaal alsof ons leven één lang feest is en delen we fake nieuws om erbij te horen. 

In Dat het zo niet langer kan ontdek je waarom het zo niet langer kan, maar ook hoe het anders en beter kan.

 

 

 

Het beeldverhaal schetst opnieuw de leefwereld van Emma en haar vrienden van klas 4C. Centrale thema’s zijn zelfbeeld en identiteit, omgaan met zieke ouders, solidariteit, vooroordelen, radicalisering, de zinloosheid van wraak, seksuele geaardheid, de waarde van vriendschap, de leegheid van sociale media. Op school maken de leerlingen kennis met het vak burgerschap waarin ze leren elkaar te aanvaarden en te respecteren en waaruit altruïsme als iets heel gewoons groeit.
De rode draad doorheen dit warme beeldverhaal is praat over je problemen, blijf er niet mee zitten, zoek ondersteuning, zowel bij vrienden, als binnen je familie, want praten helpt. En lukt het daar niet, dan kan je terecht bij TEJO waar professionele vrijwillige therapeuten klaarstaan met een luisterend oor. Bij TEJO geloven we in de sterke meerwaarde hiervan, want elke jongere heeft recht op een zorgeloze jeugd.

 

 

De strip is dus bijzonder geschikt om te gebruiken in de lessen burgerschap, godsdienst, zedenleer, ethiek, maar ook Nederlands, PAV etc in de drie graden van de humaniora.

De bijhorende pedagogische bundel, samengesteld voor het derde middelbaar, met een draaiboek voor leerkrachten en werkbladen voor leerlingen kan je hier downloaden. De les werkt rond relationele en seksuele vorming met een vakoverschrijdende insteek waardoor het pakket in ASO, TSO, KSO en BSO kan gebruikt worden.

Toveren met jongeren in woelige tijden.

Dat er nood is aan meer opvang voor jongeren met psychische problemen is geen nieuws. De korte oplossingsgerichte aanpak van TEJO is dat wel: jongeren kunnen er onmiddellijk terecht wanneer ze hulp nodig hebben zodat de situatie niet escleert. Toveren met jongeren geeft een inkijk in de dagelijkse praktijk van het inloophuis: Hoe organiseer je een sociale onderneming waar vrijwilligers het engagement aangaan om jongeren te helpen hun eigen koers te varen? 

Niet het zoveelste boek over problemen van jongeren, maar wel over de maatschappelijke tendensen die deze problemen veroorzaken. Een boek over jeugdtherapie, voluntarisme en solidariteit maar ook over ambachtsvreugde en organisatiedynamiek.

 

Verlies ze niet! Een pleidooi om anders om te gaan met jongeren. 

Het gaat niet goed met onze jongeren. Meer en meer jongeren hebben depressieve gedachten. Onze jeugdzorg kraakt onder de urgente vraag naar hulp die niet in verhouding staat tot het aanbod. Wat is er aan de hand? 

Voormalig jeugdadvocaat en huidig jongerentherapeut Ingrid De Jonghe ervaart deze problemen dagelijks bij TEJO vzw, een vrijwilligersorganisatie waar jongeren gratis en anoniem therapie krijgen en waarvan ondertussen verschillende vestigingen in heel Vlaanderen bestaan. 

Ondanks de zware cijfers gelooft Ingrid dat ieder van ons de negatieve spiraal kan doorbreken. Met nietsverhullende maar warme woorden schetst ze de huidige problemen waar jongeren onder gebukt gaan en wijst ze een aantal oorzaken aan. Ze biedt inspiratie over hoe je met jongeren kunt praten en omgaan. Gestoffeerd met talrijke voorbeelden uit de praktijk, maakt haar verhaal duidelijk welke rol school, gezin en maatschappij te spelen hebben. 

Ingrids oproep is er één tot effectief altruïsme. Dat is door haar praktijkervaring geen wollig idealisme, maar een concrete oplossing die binnen ieders handbereik ligt. 

Verlies ze niet! is een must-read voor elke volwassene die er mee naar wil streven dat onze jongeren kunnen opgroeien zonder zorgen. 

 

“In Verlies ze niet! vat Ingrid De Jonghe de vele getuigenissen van jongeren samen in een roep naar moed om zonder angst en zonder aarzelen te handelen en mensen tegemoet te gaan; altruïstische liefde. Haar pleidooi is aantrekkelijk besmettelijk.” (Peter Adriaenssens in het voorwoord)